PLN(PLN)PLN
EUR(EUR)EUR | Darmowa dostawa już od 100 zł
NANO-BAU FORNIR KAMIENNY ogranicza nasiąkanie odsłoniętego naturalnego lica odpowiednich okładzin. Zużycie wynosi orientacyjnie około 40 ml/m², czyli 25 m²/l. Przed aplikacją sprawdź zgodność z podkładem, klejem oraz wcześniejszą powłoką i wykonaj próbę. Karta podaje schnięcie około 3 godzin; ochronę przed wodą potwierdź na aktualnej etykiecie.
Orientacyjne zużycie FORNIR KAMIENNY: 40 ml/m², czyli około 25 m²/l.
Wynik jest orientacyjny. Przyjmujemy podane wyżej założenia. Rzeczywiste zużycie zależy od chłonności, zabrudzenia i techniki aplikacji. Przy zakresie wydajności przyjmujemy większe zużycie. Wybieramy najtańszy zestaw dostępnych opakowań, nawet gdy większa pojemność oznacza dodatkowy zapas. Przy tej samej cenie wybieramy mniejszy nadmiar, a następnie mniej opakowań.
NANO-BAU FORNIR KAMIENNY to impregnat hydrofobowy do odsłoniętego, naturalnego lica odpowiednich cienkich okładzin kamiennych. Ogranicza ich nasiąkanie i pomaga zmniejszyć wnikanie zabrudzeń przenoszonych przez wodę. Może wspierać pielęgnację zgodnych dekoracyjnych ścian oraz elewacji wykonanych w dopuszczonym systemie. Dobór wymaga sprawdzenia zarówno kamienia, jak i warstwy nośnej, kleju oraz wcześniejszego zabezpieczenia. Preparat nie jest przeznaczony do maskowania wad, naprawy osłabionego materiału ani usuwania istniejących wykwitów. Naturalny wygląd konkretnej okładziny należy ocenić po wyschnięciu małej próby.

NANO-BAU FORNIR KAMIENNY nanosi się na powierzchnię oczyszczoną i całkowicie suchą, bez przesycania podkładu oraz kleju. Orientacyjne zużycie wynosi około 40 ml/m², co odpowiada około 25 m² z litra preparatu. Wynik trzeba potwierdzić na reprezentatywnym fragmencie uwzględniającym fakturę i chłonność naturalnego kamienia. Stosuje się równomierny natrysk lub nanoszenie ręczne zgodne z aktualną etykietą. Przewidziana jest jedna warstwa, a ewentualna druga wyłącznie mokro na mokro, przed wyschnięciem pierwszej. Karta podaje orientacyjne schnięcie około 3 godzin, natomiast wymagany czas ochrony przed wodą należy potwierdzić na etykiecie.
Fornir kamienny może łączyć cienką warstwę naturalnego kamienia z podkładem i spoiwem o innych właściwościach. Preparat dobiera się do odsłoniętego lica, ale nie wolno pominąć pozostałych elementów systemu. Zgodność nie wynika wyłącznie z nazwy handlowej ani koloru okładziny. Sprawdź, czy kamień nie ma wcześniejszej szczelnej powłoki, a warstwa nośna i klej tolerują planowany sposób przygotowania. Nie zakładaj przydatności do każdego kompozytu czy powierzchni żywicznej.
Przygotuj nazwę producenta i model okładziny, rodzaj kamiennego lica, informacje o podkładzie oraz użytym kleju. Ustal, czy powierzchnia jest nowa, wcześniej zabezpieczana czy już użytkowana. Zanotuj, gdzie będzie pracował materiał: we wnętrzu, przy wejściu czy na elewacji. Dopiero z takim zestawem informacji można ocenić zgodność preparatu i zakres przygotowania. Jeśli dokumentacja okładziny wyklucza konkretną metodę czyszczenia lub aplikacji, nie omijaj tego ograniczenia przez zwiększenie dawki impregnatu.
Oględziny powinny obejmować nie tylko środek panelu, ale również krawędzie, łączenia i miejsca z widocznym uszkodzeniem. Sprawdź, czy zabrudzenie pochodzi z powierzchni, czy wiąże się z trwałym dopływem wilgoci. Odspojenia, pęknięcia, przecieki i osłabiona struktura wymagają odrębnego rozwiązania. Preparat chroniący lico nie scala tych warstw i nie naprawia przyczyny problemu. Do próby wybierz fragment reprezentatywny, który pozwoli porównać rezultat z pozostałą powierzchnią.

Orientacyjne zużycie wynosi około 40 ml/m², czyli około 25 m²/l. Dla 10 m² potrzeba wstępnie 0,4 l, a dla 50 m² około 2 l. Nie mnożysz automatycznie tej ilości przez dwa przy ewentualnej drugiej warstwie. Powierzchnię i dawkę potwierdź na próbie, uwzględniając fakturę oraz straty nanoszenia. Kalkulator przy wariantach pomaga dobrać opakowania do przyjętego metrażu, lecz nie zastępuje oceny konkretnej okładziny.
Przykładowo, na fragmencie o powierzchni 1 m² możesz zmierzyć rzeczywistą ilość zużytą podczas prawidłowego nanoszenia. Jeżeli wynik próby różni się od orientacyjnych 40 ml, do dalszego planowania zastosuj potwierdzone zużycie dla tego materiału. Zanotuj również sposób aplikacji, narzędzie i wygląd po wyschnięciu. Nie przenoś wyniku z gładkiej partii na wyraźnie inną fakturę bez sprawdzenia. Pozostałe ściany lub panele oceń pod kątem podobieństwa podłoża, przygotowania i wcześniejszej ochrony.
Przed rozpoczęciem większego zakresu prac zaakceptuj wygląd całkowicie wyschniętej próby. Zwróć uwagę na równomierność, przebarwienia i ślady nadmiaru przy krawędziach. W trakcie nanoszenia kontroluj, czy preparat nie spływa poza odsłonięte lico. Nie próbuj uzyskać lepszego rezultatu przez przesycenie podkładu i kleju. Jeśli pojawi się nieoczekiwana zmiana, wstrzymaj rozszerzanie aplikacji i wyjaśnij zgodność systemu.
Po zakończeniu zachowaj datę zabiegu, informacje o użytym produkcie i zdjęcie suchej próby. Ułatwi to późniejsze porównanie powierzchni podczas pielęgnacji. Najpierw usuń zabrudzenia metodą dopuszczoną dla kamienia i całej okładziny, a dopiero potem oceniaj potrzebę odnowienia ochrony. Miejscowy osad nie jest automatycznie dowodem konieczności ponownego impregnowania całej elewacji. Nie stosuj uniwersalnego czyścika tylko na podstawie wyglądu lica, jeżeli nie potwierdzono jego zgodności z podkładem i klejem.
Fornir kamienny i pełne elementy z kamienia mogą wymagać różnych preparatów. Dla odrębnych elementów z odpowiedniego granitu porównaj NANO-BAU do granitu łupanego i płomieniowanego, a dla zgodnego piaskowca impregnat NANO-BAU do piaskowca. Są to osobne produkty dla właściwych im podłoży, a nie zalecenie łączenia ich na fornirze. Osłoń sąsiadujące materiały i stosuj dla każdego własną instrukcję.
| Pytanie | Odpowiedź |
|---|---|
| 1. Do czego służy NANO-BAU FORNIR KAMIENNY? | Do hydrofobowej ochrony naturalnego lica odpowiednich cienkich okładzin kamiennych. Ogranicza nasiąkanie i przenikanie zabrudzeń wraz z wodą. Przeznaczenie dotyczy zgodnej powierzchni, a nie automatycznie każdego materiału sprzedawanego pod nazwą forniru. |
| 2. Czy każdy fornir ma taką samą budowę? | Nie, pod podobną nazwą mogą występować odmienne układy kamienia, podkładu i spoiwa. Przed zastosowaniem ustal skład oraz wcześniejsze wykończenie. Wygląd dekoracji nie wystarcza do potwierdzenia zgodności preparatu z całą okładziną. |
| 3. Czy można impregnować kamień w rolce? | Tak, jeśli ma odpowiednie naturalne lico i potwierdzono zgodność całego układu. Sprawdź warstwę nośną, klej i wcześniejsze zabezpieczenie. Wykonaj próbę, nie dopuszczając do nadmiernego nasączenia elementów znajdujących się pod kamieniem. |
| 4. Czy produkt nadaje się na ścianę wewnętrzną? | Może być stosowany na zgodnej dekoracyjnej okładzinie kamiennej we wnętrzu. Zapewnij wentylację i środki ochrony wymagane na etykiecie. Osłoń sąsiednie wykończenia i przestrzegaj warunków schnięcia przed użytkowaniem pomieszczenia. |
| 5. Czy można zabezpieczyć fornir na elewacji? | Tak, pod warunkiem że okładzina i jej montaż są dopuszczone do użytkowania na zewnątrz oraz zgodne z preparatem. Impregnat nie zastępuje poprawnego klejenia, izolacji ani detali odprowadzających wodę. Sprawdź całość przed aplikacją. |
| 6. Czy preparat działa na tylną warstwę nośną? | Przeznaczeniem jest ochrona odsłoniętej naturalnej powierzchni kamienia. Nie należy przesycać warstwy nośnej ani kleju. Ewentualne inne zastosowanie wymagałoby odrębnego potwierdzenia, dlatego nie rozprowadzaj preparatu poza uzgodnione lico. |
| 7. Jaki wygląd uzyskam po impregnacji? | Celem jest zachowanie naturalnego charakteru właściwego podłoża. Wynik zależy od kamienia, jego faktury, chłonności oraz wcześniejszych zabezpieczeń. Ostateczny wygląd oceń na wyschniętej próbce, a nie na fragmencie jeszcze mokrym podczas aplikacji. |
| 8. Czy preparat zakryje rysy i przebarwienia? | Nie maskuje uszkodzeń i nie naprawia osłabionej struktury. Nie służy też do usuwania istniejących plam czy wykwitów. Zanieczyszczenia oraz uszkodzenia wymagają osobnego postępowania dobranego do całego systemu okładziny. |
| 9. Jakie jest orientacyjne zużycie? | Około 40 ml/m², czyli około 25 m²/l. Wartość służy do wstępnego planowania i wymaga potwierdzenia na małym fragmencie. Przy nierównej fakturze uwzględnij rzeczywiste przyjmowanie preparatu oraz straty wybranej metody nanoszenia. |
| 10. Ile potrzeba na 10 lub 50 m²? | Przy orientacyjnym zużyciu 40 ml/m² będzie to odpowiednio około 0,4 l oraz 2 l. Nie dodawaj automatycznie mnożnika dwóch warstw. Zweryfikuj obliczenia próbą i osobno oceń uzasadniony zapas na konkretną realizację. |
| 11. Jak zmierzyć zużycie na próbie? | Wybierz fragment o znanym metrażu i przygotuj go tak samo jak pozostałą powierzchnię. Zmierz ilość wykorzystaną przy docelowej metodzie i zapisz rezultat. Porównuj jedynie podobne partie kamienia, fakturę oraz sposób montażu. |
| 12. Czy można nakładać na mokre lico? | Nie, powierzchnia musi całkowicie wyschnąć po myciu lub opadach. Sprawdź również okolice połączeń i zagłębień, w których wilgoć może utrzymywać się dłużej. Samo osuszenie widocznej górnej części nie potwierdza przygotowania całości. |
| 13. Ile warstw należy nałożyć? | Jedną, a ewentualnie drugą wyłącznie mokro na mokro. Potrzebę kolejnej aplikacji ustal na próbie i według chłonności. Nie czekaj na wyschnięcie pierwszej warstwy, jeżeli przewidziano drugą w tym schemacie. |
| 14. Jakich narzędzi użyć? | Równomiernego natrysku albo nanoszenia ręcznego dopuszczonego przez etykietę. Dobierz sposób pracy do faktury i dostępności miejsca. Nie przenoś automatycznie wszystkich metod z podobnego impregnatu przeznaczonego do innego materiału. |
| 15. Co zrobić, gdy płyn spływa po okładzinie? | Kontroluj dawkę i na bieżąco rozprowadź lub zbierz nadmiar. Zacieki i pozostawiona ciecz nie oznaczają lepszej ochrony. Jeśli preparat nie jest przyjmowany, ponownie oceń chłonność, wykończenie i wynik próby zamiast zwiększać ilość. |
| 16. Czy po 3 godzinach można polać fornir wodą? | Nie zakładaj tego automatycznie. Karta podaje około 3 godzin jako orientacyjne schnięcie, natomiast wymagany czas ochrony przed wodą trzeba potwierdzić na etykiecie. Warunki pracy i rzeczywiste schnięcie mogą wpływać na termin oceny efektu. |
| 17. W jakiej temperaturze wykonać impregnację? | Zakres temperatur sprawdź na aktualnej etykiecie posiadanego preparatu. Karta techniczna nie określa jednej liczby dla tego wariantu. Zapewnij także suche podłoże i warunki pozwalające ochronić okładzinę podczas wymaganego schnięcia. |
| 18. Czy można stosować na powłoce żywicznej? | Nie zakładaj zgodności z każdą żywicą, kompozytem ani wcześniejszą powłoką. Potrzebna jest ocena układu i odpowiednia próba. Szczelne wykończenie może zmieniać chłonność naturalnego lica i sposób doboru produktu. |
| 19. Jak odnawiać ochronę i pielęgnować powierzchnię? | Usuwaj świeże zabrudzenia metodą zgodną z kamieniem, podkładem i klejem. Oceniaj przyjmowanie wody na czystej powierzchni, a odnowienie dopasuj do eksploatacji. Nie przyjmuj jednej gwarantowanej liczby lat dla każdej okładziny. |
| 20. Jak przechowywać i bezpiecznie stosować produkt? | W szczelnym oryginalnym opakowaniu, w suchym i wentylowanym miejscu, chroniąc przed przegrzaniem i dziećmi. Karta podaje trzy lata od daty produkcji; temperaturę przechowywania sprawdź na etykiecie. Stosuj rękawice, okulary, wentylację oraz aktualną kartę charakterystyki. |
Przeczytaj kartę techniczną KB-16 NANO-BAU Fornir Kamienny, stronę produktu NANO-BAU i informacje producenta NANOBIZ.PL. Szczegółowe środki ochrony, warunki stosowania i postępowania z preparatem podają etykieta oraz aktualna karta charakterystyki. Używaj rękawic i okularów, zapewnij wentylację i unikaj wdychania rozpylonego produktu. Nie mieszaj go z innymi środkami. Pozostałości nie wylewaj do kanalizacji, a odpady usuń według etykiety.
NANO-BAU FORNIR KAMIENNY
Polska karta techniczna w formacie PDF, przygotowana do pobrania i wydruku. 2 strony A4.
Pobierz kartę techniczną (PDF, PL)Po otwarciu pliku możesz zapisać go na urządzeniu lub wydrukować.




Oferujemy atrakcyjną politykę rabatową dla firm i partnerów handlowych. Skontaktuj się z nami, aby poznać indywidualne warunki współpracy.